https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99967/آقا-ببین-چه-مشغله-ی-عاشقانه-ای-ست#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=99967 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=99967&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99967/آقا-ببین-چه-مشغله-ی-عاشقانه-ای-ست <div>این شور تازه، هلهله ی عاشقانه ای ست</div> <div>آهنگ پای قافله ی عاشقانه ای ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>&laquo;حسنت به اتفاق ملاحت&raquo; که می رسد</div> <div>حسن ختام سلسله ی عاشقانه ای ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>نام تو می برند به آوای زیر و بم</div> <div>دل می تپد؟...نه! زلزله ی عاشقانه ای ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>کارم نوشتن است به امید خواندنت</div> <div>آقا! ببین چه مشغله ی عاشقانه ای ست...</div> <div>&nbsp;</div> <div>در دوری ات قصیده ی درد است این غزل</div> <div>هرچند شعر یک دله ی عاشقانه ای ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>عاشق، درست اینکه شکایت نمی کند</div> <div>گاهی، ولی گله، گله ی عاشقانه ای ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>گاهی همین &laquo;کجایی؟&raquo; و &laquo;کی می رسی؟&raquo; عزیز!</div> <div>هرچند سخت، مسئله ی عاشقانه ای ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>اصلاً همین که جمعه ی این هفته هم گذشت</div> <div>اما هنوز فاصله ی عاشقانه ای ست...</div> <div>&nbsp;</div> <div>انگار صبر بغض گلویم تمام شد</div> <div>اینک شروع مرحله ی عاشقانه ای ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>با چشم خیس، شعر تری می نویسمت</div> <div>آن را فقط بخوان! صله ی عاشقانه ای ست</div> مجتبی احمدی Fri, 13 Mar 2015 05:22:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:99967 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99965/احساس-می-کنی-که-زمین-آسمان-شده-ست#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=99965 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=99965&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99965/احساس-می-کنی-که-زمین-آسمان-شده-ست <div>آن باد داغ&zwnj; دیده دوباره وزان شده ست</div> <div>این خاک زخم&zwnj; خورده، پریشان از آن شده ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>آتش به عمر معرکه&zwnj; گیران ماتمت!</div> <div>انگار باز مرثیه &zwnj;ی آب، نان شده ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>نامت چه کرده - مولا!- با بغض واژه &zwnj;ها؟</div> <div>کاین&zwnj; گونه خون ز دیده &zwnj;ی شعرم روان شده ست...</div> <div>&nbsp;</div> <div>مبدأ: مدینه</div> <div>مقصد: کوفه</div> <div>مگر دلی</div> <div>نامه نوشته، با دل تو هم &zwnj;زبان شده ست؟</div> <div>&nbsp;</div> <div>از: کوفیان</div> <div>به: پور رسول خدا، حسین</div> <div>- مولا بیا!</div> <div>نه! کوفه مگر مهربان شده ست؟!</div> <div>&nbsp;</div> <div>مولا میا! به غربت آیینه&zwnj; ها قسم!</div> <div>آه از غمی که شادی آهنگران شده ست!</div> <div>&nbsp;</div> <div>حرکت... ادامه... کرب و بلا... چند آه بعد</div> <div>احساس می&zwnj; کنی که زمین، آسمان شده ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای نقطه! حرف! واژه! قلم! دل!... وضو بگیر!</div> <div>روز دهم...</div> <div>- امام شهیدان! اذان شده ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>قد قامتت بلند که: اینک نماز ظهر!</div> <div>جمعی نگاه&zwnj; دار تو ای راز سر به مهر!</div> <div>&nbsp;</div> <div>آنک قیام خون خدا میر ماست این</div> <div>&nbsp;</div> <div>- الله اکبر!</div> <div>آری، تکبیر ماست این</div> <div>چشمان او تلاوت آیات مکی&zwnj;اند</div> <div>&nbsp;</div> <div>- الحمدُ...</div> <div>شکر! - کرب و بلا !- میر ماست این</div> <div>اکبر... رکوع... هان! به کمان&zwnj;دارها بگو</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای داغ بر جبین شما! تیر ماست این</div> <div>بوی قیام می&zwnj;دهد این سجده، گوش کن...</div> <div>&nbsp;</div> <div>- سبحان ربّی...</div> <div>اشک نه! شمشیر ماست این</div> <div>برخیز اگرچه تشنه...</div> <div>&nbsp;</div> <div>- بحول ِ...</div> <div>خدای من!</div> <div>دریا شده فرات؟...</div> <div>نه! تصویر ماست این</div> <div>&nbsp;</div> <div>عباس را ببین چه قنوتی گرفته است...!</div> <div>شمشیرشان کجاست؟ علم&zwnj; گیر ماست این</div> <div>&nbsp;</div> <div>تیر سه&zwnj; شعبه نیست که از خیمه می&zwnj;رسد</div> <div>شور دعای کودک بی شیر ماست این</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای نعل &zwnj;های نو! همه تن در تشهّدیم</div> <div>سر...</div> <div>- السلامُ...</div> <div>نیزه!...</div> <div>تقدیر ماست این</div> <div>&nbsp;</div> <div>بعد از نماز ظهر تو، &laquo;تعقیب&raquo;دیدنی است</div> <div>هنگام عصر، بوی خوش سیب دیدنی است</div> <div>&nbsp;</div> <div>...</div> <div>&nbsp;</div> <div>روشن &zwnj;ترین دمی که خدا آفرید بود</div> <div>روزی که شب دوباره شبیهش ندید بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>لب تشنه بود قبله؛ عدو، دائم&zwnj; الوضو</div> <div>جز این از آن شقاوت کوفی بعید بود...</div> <div>&nbsp;</div> <div>بعد از نماز ظهر وَ پیش از امام عصر</div> <div>جانی که میهمان خدا شد &laquo;سعید&raquo;بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>جسمی پر از نشانه&zwnj; ی ایمان و کفر داشت</div> <div>رویش اگرچه سرخ، در آن دم سپید بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>بر دل - دلیر- آن&zwnj; که از این دست، پا گذاشت</div> <div>بر تن - فروتن- آن&zwnj; که چنین خط کشید بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>&laquo;عَمرو بن قرظه&raquo; نیز در آشوب اشقیا</div> <div>با عشق ایستاد... که او هم سعید بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>دلدار در تشهد و دل در شهادتین...</div> <div>این واپسین ترنّم چندین شهید بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>راوی به کوری همه&zwnj; ی تیرها نوشت:</div> <div>چشم امام ، بدرقه &zwnj;شان کرد تا بهشت</div> مجتبی احمدی Mon, 27 Oct 2014 05:42:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:99965 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99966/خوبا-تمام-حرف-همین-است-ما-بدیم#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=99966 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=99966&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99966/خوبا-تمام-حرف-همین-است-ما-بدیم <div>آنجا ضریح، پنجره ای رو به اولیاست</div> <div>آنجا رواق، پاتوقِ گهگاهِ انبیاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>شمس الشموسِ گوشه ی چشمت که می دمد</div> <div>خورشید و ماه، پت پتِ شمعی است؛ بی ضیاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>آنجا که &laquo;راه &raquo; می رسد و باز &nbsp;می رود</div> <div>یک جاده ی دو بانده که تا عرشِ کبریاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>حتی فرشته ها به ترافیک می خورند</div> <div>از بس شلوغ می شود، از بس برو بیاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>پهن است سفره ای به درازای آسمان</div> <div>اما غذا نه این عدس و ماش و لوبیاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>حاتم اگر که کشک بسابد، عجیب نیست</div> <div>قربان سفره ات؛ خودمانی است، بی ریاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>جان ها گرسنه اند... چه فرق اینکه دست ها</div> <div>کوتاه یا بلند، سفید است یا سیاست؟</div> <div>&nbsp;</div> <div>ما فکر می کنیم که در آستان تو</div> <div>توفیر بین قالی کرمان و بوریاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>خوبا! تمام حرف همین است: ما بدیم&nbsp;</div> <div>دلخوش که توی تعزیه ها حرف اشقیاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>آنها که دست کم، همه یک رنگ و واضحند</div> <div>ما چند رنگ و روییم؛ آیین مان ریاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>تسبیح و مهر و اشک و زیارت برایمان</div> <div>ماشین حساب و متر و ترازو و گونیاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>غافل از اینکه باران، شاگردِ دست توست</div> <div>غافل که خاکِ پای تو استادِ کیمیاست</div> <div>&nbsp;</div> <div>&nbsp;دوریم و دست مان به ضریح تو متصل،</div> <div>سیریم و عادت لب مان، ذکرِ &laquo;ساقیا&raquo;ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>&nbsp;</div> <div>ها... راستی... بلیت، غذا، جا &nbsp;گران شده</div> <div>آقا ! زیارت تو مگر حجّ اغنیاست ؟!</div> <div>&nbsp;</div> <div>&nbsp;</div> <div>آری، غزل بلند شد؛ اصلاً غزال شد</div> <div>شاعر نوشت: &laquo; ضامن آهو &raquo; و لال شد</div> مجتبی احمدی Thu, 04 Sep 2014 06:04:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:99966 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99958/عشق-فرمود--بیایید-اطاعت-کردیم#Comments 2 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=99958 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=99958&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99958/عشق-فرمود--بیایید-اطاعت-کردیم <div>دل سپردیم به چشم تو &nbsp;و &nbsp;حرکت کردیم</div> <div>بعدِ یک عمر که ماندیم . . . که عادت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>دست هامان همه خالی . . . نه ! پر از شعر و شرر</div> <div>عشق فرمود : بیایید، اطاعت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>خاک آلوده رسیدیم به آن تربت پاک</div> <div>اشک آلوده ولی غسل زیارت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>گفته بودند که آرام قدم برداریم</div> <div>ما دویدیم . . . ببخشید . . . جسارت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>ایستادیم دمی پای در &laquo; باب الرّاس &raquo;</div> <div>شمر را &nbsp;&ndash; بعدِ سلامی به تو &ndash;لعنت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>سهم مان در حرمت یکسره سرگردانی</div> <div>بس که با قبله ی شش گوشه ، عبادت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>تشنه بودیم دو بیتی بنویسیم برات</div> <div>از غزلباری چشمان تو حیرت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>هی نوشتیم و نوشتیم و نوشتیم و نشد</div> <div>واژه ها را به شب شعر تو دعوت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>همه با قافیه ی عشق ، مصیبت دارند</div> <div>از تو گفتیم ، اگر ذکر مصیبت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>وقت رفتن &nbsp;که حرم ماند و کبوترهایش</div> <div>بی پر و بال نشستیم و حسادت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>و سری از سر افسوس به دیوار زدیم</div> <div>و نگاهی غضب آلود به ساعت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>تا قیامت بنویسیم برای تو کم است</div> <div>ما که در سایه ی آن قامت ، اقامت کردیم</div> <div>&nbsp;</div> <div>کاش می شد که بمانیم ؛ ضریحت در دست . . .</div> <div>دل سپردیم به چشم تو و حرکت کردیم&nbsp;</div> مجتبی احمدی Sun, 10 Aug 2014 05:40:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:99958 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/74100/من-باد-تو-باران-اگر-گفتی-چه-میچسبد#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=74100 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=74100&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/74100/من-باد-تو-باران-اگر-گفتی-چه-میچسبد <br /> ابر خیالم می&zwnj;دود در آسمان تو<br /> <br /> تا ماه نه، تا آن نگاه مهربان تو<br /> <br /> شب گوشه&zwnj;ای ساکت نشسته گوش بسپارد<br /> <br /> قدری به غوغای سحر، پشت لبان تو<br /> <br /> لب باز کن؛ این آسمان خورشید می&zwnj;خواهد<br /> <br /> این آسمان خورشید می&zwnj;خواهد به جان تو!<br /> <br /> بگذار راحت&zwnj;تر بگویم از تو، بهتر نیست؟<br /> <br /> شعری که باشد هم&zwnj;زبان و هم&zwnj;زمان تو<br /> <br /> شعری که حتی ذره&zwnj;ای اهل تعارف نیست<br /> <br /> ساده است مثل شاعر بی&zwnj;خانمان تو<br /> <br /> لب باز کن؛ هر جمله&zwnj;ات قندان لب&zwnj;ریزی است<br /> <br /> ای چایِ تلخِ من، سکوتِ ناگهان تو!<br /> <br /> آری، حسودی کرده&zwnj;ام هر شب به فنجانت<br /> <br /> هر صبح حسرت خورده&zwnj;ام بر استکان تو<br /> <br /> حتی الفبا هم به لب&zwnj;های تو مدیون است<br /> <br /> از بس به لب آورده آن&zwnj;ها را زبان تو<br /> <br /> حرفی بزن تا پشت شعرم را بلرزانی<br /> <br /> تا وابماند شاعرت در داستان تو<br /> <br /> ...<br /> <br /> باد آمده تا وضع&zwnj;مان پیچیده&zwnj;تر باشد<br /> <br /> پیچیده جای دست من در گیسوان تو<br /> <br /> - ای کاش باران هم بیاید<br /> <br /> - کیست پشت در؟<br /> <br /> - انگار باران است...<br /> <br /> - ها، از بستگان تو<br /> <br /> من، باد، تو، باران... اگر گفتی چه می&zwnj;چسبد؟<br /> <br /> این&zwnj;که خدا... آری، خدا هم میهمان تو...<br /> <br /> شاید که شد هم&zwnj;سایه نام تو وَ نام من<br /> <br /> شاید که شد هم&zwnj;سفره نان من وَ نان تو<br /> <br /> ...<br /> <br /> - هی، راست گفتی شاعری؟ اهل کجا هستی؟<br /> <br /> - ها، راست گفتم شاعرم، اهل جهان تو<br /> <br /> ... مجتبی احمدی Wed, 19 Feb 2014 13:20:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:74100 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/58061/عشق-فرمود--بیایید--اطاعت-کردیم#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=58061 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=58061&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/58061/عشق-فرمود--بیایید--اطاعت-کردیم <blockquote dir="rtl" style="margin-left: 0px; text-align: right;"> <p>دل سپردیم به چشم تو &nbsp;و &nbsp;حرکت کردیم</p> <p>بعدِ یک عمر که ماندیم . . . که عادت کردیم</p> <p>دست هامان همه خالی . . . نه ! پر از شعر و شرر</p> <p>عشق فرمود : بیایید ، اطاعت کردیم</p> <p>خاک آلوده رسیدیم به آن تربت پاک</p> <p>اشک آلوده ولی غسل زیارت کردیم</p> <p>گفته بودند که آرام قدم برداریم</p> <p>ما دویدیم . . . ببخشید . . . جسارت کردیم</p> <p>ایستادیم دمی پای در &laquo; باب الرّاس &raquo;</p> <p>شمر را &nbsp;&ndash; بعدِ سلامی به تو &ndash; &nbsp;لعنت کردیم</p> <p>سهم مان در حرمت یکسره سرگردانی</p> <p>بس که با قبله ی شش گوشه ، عبادت کردیم</p> <p>تشنه بودیم دو بیتی بنویسیم برات</p> <p>از غزلباری چشمان تو حیرت کردیم</p> <p>هی نوشتیم و نوشتیم و نوشتیم و نشد</p> <p>واژه ها را به شب شعر تو دعوت کردیم</p> <p>( همه با قافیه ی عشق ، مصیبت دارند )</p> <p>از تو گفتیم ، اگر ذکر مصیبت کردیم</p> <p>وقت رفتن&nbsp; که حرم ماند و کبوترهایش</p> <p>بی پر و بال نشستیم و حسادت کردیم</p> <p>و سری از سر افسوس به دیوار زدیم</p> <p>و نگاهی غضب آلود به ساعت کردیم</p> <p>تا قیامت بنویسیم برای تو کم است</p> <p>ما که در سایه ی آن قامت اقامت کردیم</p> <p>...</p> <p>کاش می شد که بمانیم ؛ ضریحت در دست . . .</p> <p>دل سپردیم به چشم تو و حرکت کردیم<strong>&nbsp;</strong></p> <p>&nbsp;</p> </blockquote> مجتبی احمدی Wed, 06 Nov 2013 05:52:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:58061 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2017/قربان-سفره-ات؛-خودمانی-است-بی-ریاست#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2017 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2017&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2017/قربان-سفره-ات؛-خودمانی-است-بی-ریاست آنجا ضریح، پنجره ای رو به اولیاست<br /> آنجا رواق، پاتوقِ گه گاهِ انبیاست<br /> <br /> شمس الشموسِ گوشه ی چشمت که می دمد<br /> خورشید و ماه، پت پتِ شمعی است؛ بی ضیاست<br /> <br /> آنجا که &laquo;راه&raquo; می رسد و باز می رود<br /> یک جاده ی دو بانده که تا عرشِ کبریاست<br /> <br /> حتی فرشته ها به ترافیک می خورند<br /> از بس شلوغ می شود، از بس برو بیاست<br /> <br /> پهن است سفره ای به درازای آسمان<br /> اما غذا نه این عدس و ماش و لوبیاست<br /> <br /> حاتم اگر که کشک بسابد، عجیب نیست<br /> قربان سفره ات؛ خودمانی است، بی ریاست<br /> <br /> جان ها گرسنه اند...چه فرق اینکه دست ها<br /> کوتاه یا بلند، سفید است یا سیاست؟<br /> <br /> ما فکر می کنیم که در آستان تو<br /> توفیر بین قالی کرمان و بوریاست<br /> <br /> خوبا! تمام حرف همین این است: ما بدیم<br /> دلخوش که توی تعزیه ها حرف اشقیاست<br /> <br /> آن ها که دست کم، همه یک رنگ و واضح اند<br /> ما چند رنگ و روییم؛ آیینمان ریاست<br /> <br /> تسبیح و مهر و اشک و زیارت برایمان<br /> ماشین حساب و متر و ترازو و گونیاست<br /> <br /> غافل از اینکه باران، شاگردِ دست توست<br /> غافل که خاکِ پای تو استادِ کیمیاست<br /> <br /> دوریم و دست مان به ضریح تو متصل<br /> سیریم و عادت لبمان، ذکر ِ&laquo;ساقیا&raquo;ست<br /> <br /> ها...راستی...بلیط، غذا، جا گران شده<br /> آقا! زیارت تو مگر حجّ اغنیاست؟!<br /> <br /> آری، غزل بلند شد، اصلاً غزال شد<br /> شاعر نوشت:&laquo;ضامن آهو&raquo; و لال شد مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 11:07:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2017 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2016/مولا-بیا-نه-کوفه-مگر-مهربان-شده-است#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2016 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2016&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2016/مولا-بیا-نه-کوفه-مگر-مهربان-شده-است آن باد داغ دیده دوباره وزان شده است<br /> این خاک زخم خورده، پریشان از آن شده است<br /> آتش به عمر معرکه گیران ماتمت!<br /> انگار باز مرثیه ی آب، نان شده است<br /> نامت چه کرده-مولا- با بغض واژه ها؟<br /> کاین گونه خون ز دیده ی شعرم روان شده است<br /> مبدأ: مدینه<br /> مقصد: کوفه<br /> مگر دلی<br /> نامه نوشته، با دل تو همْ زبان شده است؟<br /> از: کوفیان<br /> به: پور رسول خدا، حسین<br /> مولا بیا!<br /> نه! کوفه مگر مهربان شده است؟!<br /> مولا میا! به غربت آیینه ها قسم!<br /> آه از غمی که شادی آهنگران شده است!<br /> حرکت...ادامه...کرب و بلا...چند آه بعد<br /> احساس می کنی که زمین، آسمان شده است<br /> ای نقطه! حرف! واژه! قلم! دل!...وضو بگیر<br /> روز دهم...<br /> امام شهیدان! اذان شده است<br /> قد قامتت بلند که اینک نماز ظهر!<br /> جمعی نگاه دار تو ای راز سر به مهر!<br /> آنک قیام خون خدا میر ماست این<br /> الله اکبر!<br /> آری تکبیر ماست این<br /> آری، چشمان او تلاوت آیات مکی اند<br /> الحمدُ...<br /> شکر! -کرب و بلا! -میر ماست این<br /> اکبر...رکوع...هان! به کمان دارها بگو:<br /> ای داغ بر جبین شما! تیر ماست این<br /> بوی قیام می دهد این سجده، گوش کن...<br /> سبحان ربّی...<br /> اشک نه! شمشیر ماست این<br /> برخیز اگرچه تشنه...<br /> بحولِ...<br /> خدای من!<br /> دریا شده فرات؟...<br /> نه! تصویر ماست این<br /> عباس را ببین چه قنوتی گرفته است...!<br /> شمشیرشان کجاست؟علمگیر ماست این<br /> تیر سه شعبه نیست که از خیمه می رسد<br /> شور دعای کودک بی شیر ماست این<br /> ای نعل های نو! همه تن در تشهدیم<br /> سر...<br /> السلامُ...<br /> نیزه!...<br /> تقدیر ماست این<br /> بعد از نماز ظهر تو، &laquo;تعقیب&raquo; دیدنی است<br /> هنگام عصر، بوی خوش سیب دیدنی است<br /> روشن ترین دمی که خدا آفرید بود<br /> روزی که شب دوباره شبیه اش ندید بود<br /> لب تشنه بود قبله؛ عدو، دائم الوضو<br /> جز این از آن شقاوت کوفی بعید بود...<br /> بعد از نماز ظهر و پیش از امام عصر<br /> جانی که میهمان خدا شد&laquo;سعید&raquo; بود*<br /> جسمی پر از نشانه ی ایمان و کفر داشت<br /> رویش اگر چه سرخ، در آن دم سپید بود<br /> بر دل-دلیر- آن که از این دست، پاگذاشت<br /> بر تن-فروتن- آن که چنین خط کشیده بود<br /> &laquo;عَمروبن قرظه&raquo; نیز در آشوب اشقیا**<br /> با عشق ایستاد...که او هم سعید بود<br /> دلدار در تشهد و دل در شهادتین...<br /> این واپسین ترنّم چندین شهید بود<br /> راوی به کوری همه ی تیرها نوشت:<br /> چشم امام، بدرقه شان کرد تا بهشت<br /> <br /> <br /> <br /> *سعید بن عبدالله حنفی از شهیدان نماز ظهر عاشورا<br /> **عمروبن قرظه انصاری از شهیدان نماز ظهر عاشورا مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 10:58:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2016 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2015/پای-بلندای-روشن-سجودت-ایستاد-و-به-خاک-افتاد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2015 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2015&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2015/پای-بلندای-روشن-سجودت-ایستاد-و-به-خاک-افتاد <p>قیامت را<br /> قیامت را دیدند<br /> و آن تیر<br /> تدبیر تند و تیزی بود<br /> که قامت کمانی رکوعت را<br /> نشانه رفت و<br /> آمد،<br /> و کسی<br /> به کوری پیشانی های شقی<br /> پینه های متقی<br /> پای بلندای روشن سجودت<br /> ایستاد و به خاک افتاد<br /> ایستاده، به خاک افتاد<br /> و نماز ظهر خون و خدا<br /> خون خدا!<br /> به سلامت<br /> به سلامت رسید...<br /> سلام بر تو و آن شهید سعید!</p> مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 10:55:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2015 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2014/مادری-که-لای-لای-کودکی-که-آب-آب#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2014 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2014&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2014/مادری-که-لای-لای-کودکی-که-آب-آب بعد از آن غروب تلخ، جان زخمی رباب<br /> بی تو خو گرفته با زخمه های آفتاب<br /> <br /> تا همیشه تا ابد، یاد من نمی رود<br /> بر سرم دمی که گشت هفت آسمان خراب<br /> <br /> هفت آسمان نگاه، غم گرفته مهر و ماه<br /> واحه واحه اشک و آه، خیمه خیمه نور ناب<br /> <br /> هفت آسمان درنگ، مات این دو سوی جنگ<br /> این غریب بی سپاه، و آن سپاه بی حساب<br /> <br /> هفت آسمان عطش، دست مشک ها تهی<br /> پای گاهواره ای، یک نفر در التهاب<br /> <br /> هفت آسمان سکوت، وین صدای پر طنین<br /> مادری که &laquo;لای لای&raquo;، کودکی که &laquo;آب آب&raquo;<br /> <br /> هفت آسمان نفیر، طفلکی نخورده شیر<br /> در فرود تیغ و تیر، بر فراز دست باب<br /> <br /> هفت آسمان غبار، مادری در انتظار<br /> او که داده دست یار، پاره ی دلی کباب<br /> <br /> هفت آسمان سوال؛ حرف حق و هلهله؟!<br /> آی تیر حرمله! وای، وای از این جواب!<br /> <br /> هفت آسمان و خون، وان هلال لاله گون<br /> پاره پاره نای آن پورپور بوتراب<br /> <br /> هفت آسمان خروش، اشک زن چه بی درنگ<br /> می رود به کارزار، مرد او چه با شتاب<br /> <br /> هفت آسمان حسین، زن شکسته، نیمه جان<br /> مرد بین قتلگاه، تشنه کام و کامیاب<br /> <br /> آن طرف به سوی او، سنگ می زند عدو<br /> این طرف به روی خویش، چنگ می زند رباب<br /> <br /> گوشه گوشه خاک و خون، چشمه چشمه خون و خاک<br /> بی تو تاب و صبر کو؟ ای مرا تو صبر و تاب!<br /> <br /> باز آسمان تپید، صبر پیرهن درید<br /> خنجری سری برید، آه! ماه من بتاب!<br /> <br /> بی تو روز من شب است، رنگ موی زینب است<br /> بی تو مانده ام غریب، ای حضور بی غیاب!<br /> <br /> در دل شکسته ام، ای حبیب بی بدیل!<br /> بر لبان بسته ام، ای دعای مستجاب!<br /> <br /> هفت پرده &laquo;واحسین&raquo; می چکد ز دیده ام<br /> چون گذر کنم از این هفت خوان اضطراب؟<br /> <br /> این تن تو روی خاک، آن سر تو روی نی<br /> ای قیامتت به پا! کو جزا و کو عذاب؟<br /> <br /> دیدمت که مانده ای، تشنه لب، لب فرات<br /> ای فدای رفتنت! بعد از این نه من، نه آب!<br /> <br /> با سر تو هم سفر، کاروان غربتت<br /> سوی شهر شوم شام، مثل تشنه در سراب<br /> <br /> عاشقانه هر دلی، با سری به گفت و گو<br /> در میانه این منم، با سر تو در خطاب<br /> <br /> نغمه ات حسین من! جان دهد رباب را<br /> باز با دلم بخوان، آیه ای از این کتاب<br /> <br /> من کنار قتلگاه، خوانده ام به خطّ خون<br /> آیه ای مقطّعه؛ حا و سین و یا و نون مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 10:52:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2014 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2013/ام-البنین-نه-مادرت-امّ-الشهید-شد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2013 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2013&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2013/ام-البنین-نه-مادرت-امّ-الشهید-شد همْ خانه با امام مبین، شاه دین شدی<br /> مادر! تو با حبیب خدا همنشین شدی<br /> <br /> در آن سرا که با ملکوت است هم جوار<br /> تکرار نام دخت رسول امین شدی<br /> <br /> حتی به چشم خواب و خیالش کسی ندید<br /> آن دشت یاس را که تواَش خوشه چین شدی<br /> <br /> گفتی که &laquo;من کنیز علی ام&raquo; به شور و شوق<br /> تردید مرده بود و سراپا یقین شدی<br /> <br /> بستی به روی هر چه جز او هست دیده را<br /> آیینه وار &laquo;حیدر کرّار&raquo; بین شدی<br /> <br /> دیگر تو را به خانه نخواندند&laquo; فاطمه&raquo;<br /> آری، تو با سکوت علی هم طنین شدی<br /> <br /> می خواستی که تا به ابد برکشی ز دل<br /> فریاد &laquo;یا حسین&raquo; که امّ البنین شدی<br /> <br /> گفتی&laquo;حسین&raquo; و باز دل تشنه، آب شد<br /> نازم تو را که ساقی آن نازنین شدی<br /> <br /> عباسِ من! شنیده ام آن روز رستخیز<br /> آکنده از خدا شده بر صدر زین شدی<br /> <br /> مَشکی پر از امید به دندان گرفته ای<br /> گفتند بی یسار شدی، بی یمین شدی<br /> <br /> مهر و میان بادیه هر چند کم نبود<br /> تنها تو با عمود ستم، مه جبین شدی<br /> <br /> ای ماه بی افول! خسوف تو آیتی است<br /> قامت ببند ای که قیامت ترین شدی!<br /> <br /> مصراعی از دلیری و مصراعی از ادب<br /> بیتی بلند از غزل &laquo;یا&raquo; و&laquo;سین&raquo; شدی<br /> <br /> در آسمان به منزلتت غبطه می خورند<br /> دیگر چه جای غصه که نقش زمین شدی<br /> <br /> ام البنین نه، مادرت امّ الشهید شد<br /> در پیشگاه فاطمه، رویش سپید شد مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 10:49:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2013 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2012/اندوه-جاری-می-شود-از-خیمه-هایِ#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2012 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2012&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2012/اندوه-جاری-می-شود-از-خیمه-هایِ اندوه جاری می شود از خیمه هایِ...<br /> آری، تو می آیی به سوی من برایِ...<br /> <br /> رعدی گلوی ابرها را می فشارد<br /> این چشم ها دارند انگاری هوایِ...<br /> <br /> باران تر از باران کنارم می نشینی<br /> پر می کشد هر واژه، نم نم با صدایِ...<br /> <br /> نزدیک می آیی که خُودت را بپوشم<br /> گم می شود دست نوازش لا به لایِ...<br /> <br /> می ایستی شیرین تر از آن نخل برنا<br /> می پوشمت حالا کمربند و ردایِ...<br /> <br /> تکرارِ خو، تکرارِ رو، تکرارِ بویش<br /> &laquo;او&raquo; از مدینه آمده تا کربلایِ...<br /> <br /> اینک برای چشم هایم می روی راه<br /> محکم قدم بردار، جان من! که جایِ<br /> <br /> پای تو خواهد ماند اینجا تا همیشه<br /> در انتهای عاشقی، در ابتدایِ...<br /> <br /> حالا برو! تا آسمان راهی نمانده<br /> تا بر زمین افتادنت؛ تا تو فدایِ...<br /> <br /> آن سو نوای تیز تیر و تیغ و نیزه<br /> این سو ولی آوایِ داغِ وای وایِ...<br /> <br /> از دور می بینم چه نزدیکی، چه زیباست<br /> در آن شلوغی، خلوت تو با خدایِ...<br /> <br /> ای سوره ی قربانی من! اکبرِ من!<br /> می خوانمت بر رحل صحرا آیه آیه... مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 10:46:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2012 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2011/در-سیره-ی-عباس-محابا-ننوشته-است#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2011 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2011&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2011/در-سیره-ی-عباس-محابا-ننوشته-است <p>در وصف تو کس، روشن و خوانا ننوشته است<br /> ای هر که نویسد ز تو، گویا ننوشته است!<br /> <br /> آن ماه بدیعی که کسی بهر بیانت<br /> از معنی آن صورت زیبا ننوشته است<br /> <br /> سیرابی یک قافله در جاری چشمت...<br /> کس جز تو چنین صادقه، رویا ننوشته است<br /> <br /> غیر از تو به بی خوابیِ آن کودک بی آب<br /> لب تشنه، کسی قصه ی دریا ننوشته است<br /> <br /> بی وقف و سکون، آیه ی طوفانی خون را<br /> جز تیغ تو در سوره ی طه ننوشته است<br /> <br /> چون علقمه، کس در دل آن حسرت موّاج<br /> با نثر روان از لب سقّا ننوشته است<br /> <br /> یا شعر تری خوش تر از آن مشک گوهر بار<br /> با قافیه ی خشکی لب ها ننوشته است<br /> <br /> خونی که چکید از قلم دست علمگیر<br /> جز شرح غم و غربت مولا ننوشته است<br /> <br /> جز چشم تو چشمی به ورق پاره ی مقتل<br /> با ذکر سند، روضه ی زهرا ننوشته است<br /> <br /> در کرب و بلا روح تو تلمیح علی بود<br /> از شیعه کسی آن همه شیوا ننوشته است<br /> <br /> دستان تو شد حجت قاطع که خداوند<br /> در سیره ی عباس، محابا ننوشته است<br /> <br /> با جوهر خون، نیزه و شمشیرِ که آن روز<br /> بر لوح تنت خط چلیپا ننوشته است؟<br /> <br /> زخمت متواتر شد و آن عشقِ موثق<br /> دیدند در آیین تو پروا ننوشته است<br /> <br /> می خواند کسی یک به یک آیات علق را...<br /> زآن سجده ی واجب، کسی اما ننوشته است<br /> <br /> فریاد زدی &laquo;اَدرک&raquo; و صد حیف که راوی<br /> یک خط هم از آن شوق تماشا ننوشته است<br /> <br /> چون خون خدا-غم زده- با خط شکسته<br /> سر بسته، کسی مرثیه ات را ننوشته است<br /> <br /> گویی قلم ای اوج کرامات حسینی!<br /> یک موج ز دریای تو حتی ننوشته است<br /> <br /> گفتند چرا کودک لب تشنه ی شعرم<br /> درباره ی موضوع تو انشا ننوشته است<br /> <br /> شب بود که بر کاغذ دل، آه نوشتیم<br /> با نظم پریشان خود از ماه نوشتیم</p> مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 10:41:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2011 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2010/شاعرت-خواست-زائرت-باشد-وقت-اذنِ-ورود-می-لرزید#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2010 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2010&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2010/شاعرت-خواست-زائرت-باشد-وقت-اذنِ-ورود-می-لرزید &laquo;السلام علیک&raquo; گفت اما در گلویش درود می لرزید<br /> شاعرت خواست زائرت باشد، وقت اذن ورود می لرزید<br /> <br /> در پی خیمه ی تو گشت آن روز، خط به خط، صفحه صفحه &laquo;مقتل&raquo; را<br /> هر چه را می شنید، می بارید، هر چه را می سرود، می لرزید<br /> <br /> چند خط خواند و شب، شبستان شد، نور پیچیده بود در خیمه...<br /> تا ببینند صبح فردا را، اشک ها در شهود می لرزید<br /> <br /> در همین صفحه تا خود خورشید، سطرها از خدا لبالب بود<br /> شب، نشان از قیام فردا داشت، شانه ها در سجود می لرزید<br /> <br /> صبح تا عصر خواند مردانی با خدا سرخ گفت و گو کردند<br /> در کمان سیاه اندیشان، تیرهای حسود می لرزید<br /> <br /> صفحه ی بعد تشنه تر می شد، مردی از دوردست می آمد<br /> پاره ای از فرات را می برد، مشک می مرد، رود می لرزید<br /> <br /> خط بعدی به خاک می افتاد، ناگهان بوی یاس می پیچید<br /> بین آن چند خط ناخوانا...نه، عمو نه! عمود می لرزید<br /> <br /> واژه ای از همان نخستین سطر، گاه در بین جمله ها می گشت<br /> چشم شاعر به او که بر می خورد، دست هایش چه زود می لرزید<br /> <br /> عصر شد، خون گرفت کاغذ را، ماجرا عاشقانه تر می شد<br /> تیغ می مرد، دشنه می نالید، نیزه می سوخت، خود می لرزید<br /> <br /> خط به خط، عشق، زخم بر می داشت، دشت را بوی سیب می آکند<br /> خنجری سوی خنجری می رفت، با تمام وجود می لرزید<br /> <br /> آسمان، سطری از زمین می شد، صفحه ی بعد آتشین می شد<br /> چند خط، متن در به در می سوخت، خیمه ها بین دود می لرزید<br /> <br /> باز خون، باز خط ناخوانا، باز آن واژه ی غبارآلود<br /> بود اما نبود...اما بود، آه! بود و نبود می لرزید<br /> <br /> ناگهان سایه ی زنی در دشت، چند فصلی به قبل بر می گشت<br /> در بهشتی که زیر پایش بود، رد زخمی کبود می لرزید<br /> <br /> خواست شاعر که نقطه بگذارد، فصل ها یک به یک ورق می خورد<br /> شعر، گم کرد دست و پایش را، قافیه مثل بید می لرزید<br /> <br /> آه! آن زن به ماه می مانست؛ پشت آن سطرهای ناپیدا<br /> او که در اشتیاق دیدارش، جان چندین شهید می لرزید<br /> <br /> آفتاب ادامه داری بود؛ از مدینه کشیده شده تا شام<br /> دختر مثل مادرش غرید؛ هفت پشت یزید می لرزید<br /> <br /> دیشب اما جوانکی مداح، بر سر خود بلندگو می کوفت<br /> هی به جای &laquo;حسین&raquo;، &laquo;سین&raquo; می گفت و به سبکی جدید می لرزید<br /> مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 10:25:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2010 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2009/واژه-ها-را-به-شب-شعر-تو-دعوت-کردیم#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2009 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2009&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2009/واژه-ها-را-به-شب-شعر-تو-دعوت-کردیم دل سپردیم به چشم تو و حرکت کردیم<br /> بعد یک عمر که ماندیم...که عادت کردیم<br /> <br /> دست هامان همه خالی...نه! پر از شعر و شرر<br /> عشق فرمود: بیایید، اطاعت کردیم<br /> <br /> خاک آلوده رسیدیم به آن تربت پاک<br /> اشک آلوده ولی غسل زیارت کردیم<br /> <br /> گفته بودند که آرام قدم برداریم<br /> ما دویدیم...ببخشید...جسارت کردیم<br /> <br /> ایستادیم دمی پای در &laquo;باب الرأس&raquo;<br /> شمر را- بعدِ سلامی به تو- لعنت کردیم<br /> <br /> سهم مان در حرمت یکسره سرگردانی<br /> بس که با قبله ی شش گوشه، عبادت کردیم<br /> <br /> تشنه بودیم دوبیتی بنویسیم برات<br /> از غزلبازی چشمان تو حیرت کردیم<br /> <br /> هی نوشتیم و نوشتیم و نوشتیم و نشد<br /> واژه ها را به شب شعر تو دعوت کردیم<br /> <br /> همه با قافیه ی عشق، مصیبت دارند*<br /> از تو گفتیم، اگر ذکر مصیبت کردیم<br /> <br /> وقت رفتن که حرم ماند و کبوترهایش<br /> بی پر و بال نشستیم و حسادت کردیم<br /> <br /> و سری از سر افسوس به دیوار زدیم<br /> و نگاهی غضب آلود به ساعت کردیم<br /> <br /> تا قیامت بنویسیم برای تو کم است<br /> ما که در سایه ی آن قامت، اقامت کردیم<br /> <br /> کاش می شد که بمانیم؛ ضریحت در دست...<br /> دل سپردیم به چشم تو و حرکت کردیم<br /> <br /> <br /> *مصراع از شاعر مهربان اهل بم، محمدعلی جوشانی است مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 10:13:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2009 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2008/تو-مادر-همه-ی-قصه-های-خوب-خدایی#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2008 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2008&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2008/تو-مادر-همه-ی-قصه-های-خوب-خدایی تویی تو صبح و مصابیح در نگاه تو پنهان<br /> و مهر و ماه به تصریح در نگاه تو پنهان<br /> <br /> که واژه واژه ی تکبیر در سکوت تو پیدا<br /> و دانه دانه ی تسبیح در نگاه تو پنهان<br /> <br /> و سوره سوره ی قرآن، میان جای تو جاری<br /> و آیه آیه&nbsp; به تشریح در نگاه تو پنهان<br /> <br /> وعشق، مبهم و در پرده مانده بود اگر تو...<br /> که رو نمودی و توضیح در نگاه تو پنهان<br /> <br /> دلت اگرچه نمی دید عشق غیر علی را<br /> سکوت کردی و ترجیح در نگاه تو پنهان<br /> <br /> چه غم برای در خانه ی شما که بسوزد<br /> علی در اه است و مفاتیح در نگاه تو پنهان<br /> <br /> نشسته بود نمازت کنارت حیدر و...دردی<br /> پیمبرانه به تلویح در نگاه تو پنهان!<br /> <br /> تو مادر همه ی قصه های خوب خدایی<br /> بسا اشاره و تلمیح در نگاه تو پنهان<br /> <br /> و چند قرن زمین، مشق اشتباه نوشته<br /> تو آسمانی و تصحیح در نگاه تو پنهان<br /> <br /> شبی غریب، کفن کرد شاعری غزلش را<br /> و بعد... مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 09:58:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2008 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2007/در-این-مغاک-فراموش-شد-مرام-شما#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2007 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2007&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2007/در-این-مغاک-فراموش-شد-مرام-شما اگر چه راه نبرد آسمان به بام شما<br /> غریب مانده به روی زمین کلام شما<br /> <br /> امام ظاهر و باطن! که صبح روز ازل<br /> زده است ملک ابد را خدا به نام شما<br /> <br /> ببین که بنده ی دنیا شدیم و بندی خاک<br /> در این مغاک، فراموش شد مرام شما<br /> <br /> دمی ز حنجر نهج البلاغه هم نرسید<br /> به گوش خیل کران نعره ی مدام شما<br /> <br /> چه خیزد آخر از این جسم های پوشالی<br /> به جز تلفظ بی روح &laquo;عین&raquo; و&laquo;لام&raquo; شما؟<br /> <br /> امیر ملک دل و جان! دمی نگاهم کن<br /> که مرده زنده شود با نمی ز جام شما<br /> <br /> تمام مردم شهرم خداپرست شوند<br /> گر از حوالی ما بگذرد غلام شما<br /> <br /> قسم به وعده ی شیرین &laquo;من یَمُت یَرنی&raquo;*<br /> که ایستاده بمیرم به احترام شما<br /> <br /> خبر رسید که از راه می رسد موعود<br /> به دست اوست همان تیغ بی نیام شما<br /> <br /> <br /> *هرکس بمیرد مرا می بیند. مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 09:54:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2007 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2006/او-رفت-و-عده-ای-پس-از-او-خوردند-آدم-مگر-خوراک-نمی-خواهد#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2006 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2006&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2006/او-رفت-و-عده-ای-پس-از-او-خوردند-آدم-مگر-خوراک-نمی-خواهد مثل درخت اگرچه زمینی بود، جایی در این مغاک نمی خواهد<br /> این مرد آسمانی خاک آلود، حتی دو متر خاک نمی خواهد<br /> <br /> مانند موج رفت که برگردد، دریا دلش دچار تلاطم شد<br /> طوفان و هر چه داشت به دستش بود، گفت: این سفر که ساک نمی خواهد<br /> <br /> خورشید از تمام تنش سر زد، نالید رعد، پنجره گریان شد<br /> شب بوی باد بادیه مستش کرد، با او کویر، تاک نمی خواهد<br /> <br /> بگذار ساده تر بنویسم،ها... شاعر که اصلاً اهل تعارف نیست<br /> آدم برای گفتن از او حتماً الفاظ هولناک نمی خواهد<br /> <br /> او بچه ی محله ی ما بود، آن گمنامِ سرشناس تر از باران<br /> هر چند استخوانی از او مانده، او خانه اش پلاک نمی خواهد<br /> <br /> او رفت و عده ای پس از او مردند، خوابی به شکل مرگ...نه! سنگین تر<br /> او رفت و عده ای پس از او خوردند، آدم مگر خوراک نمی خواهد؟<br /> <br /> او رفت؟ نه! نرفت، همین جاهاست، در کوچه ها ، کنار خیابان ها<br /> دستی بکش به شیشه، تماشا کن، غیر از دو چشم پاک نمی خواهد<br /> <br /> او ماند با تمام غزل هایش، ما را زمان صدا زد و با خود برد<br /> ما لال، مثل عقربه، هی رفتیم، گفتند: تیک تاک نمی خواهد<br /> <br /> او &laquo;سالنامه&raquo; نیست که &laquo;یک هفته&raquo; چاپش کنیم یا بفروشیمش<br /> یک&laquo; لحظه نامه&raquo; است؛ بخوانیمش، او حق اشتراک نمی خواهد<br /> <br /> من خسته ام از این همه &laquo;او&raquo; گفتن، او &laquo;او&raquo; نبود و نیست، تو هستی<br /> اینکه به یک شهید &laquo;تو&raquo; می گویم، این قدر شرم و باک نمی خواهد<br /> <br /> حضار! در ادامه به یک تبلیغ، با گوش هوش، گوش کنید امشب!<br /> من بچه ی محله ی او بودم، اینجا کسی &laquo;کراک&raquo; نمی خواهد؟ مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 09:48:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2006 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2005/درختان-بی-تاب#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2005 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2005&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2005/درختان-بی-تاب دقیقاً همین طناب را<br /> می بستیم به همین دو درخت...<br /> چون درخت دیگری نبود<br /> می بستیم و <br /> می نشستیم و<br /> در بادها تاب می خوردیم<br /> امروز هم<br /> دقیقاً همان طناب را<br /> حتی دقیق تر از آن روز<br /> می بندیم به همان دو درخت...<br /> چون درخت دیگری نیست<br /> می بندیم و <br /> می ایستیم و<br /> در بادها رخت پهن می کنیم<br /> ما با کودکی هامان هیچ فرقی نداریم<br /> فقط مثل آن دو درخت<br /> بی تابیم مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 09:42:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2005 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2004/گل-های-مریم-زود-بو-بردند؛-او-گر-چه-شاعر-بود-آدم-بود#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2004 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2004&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2004/گل-های-مریم-زود-بو-بردند؛-او-گر-چه-شاعر-بود-آدم-بود در آسمان، شب می دوید اما، انگار ساعت، کند و مبهم بود<br /> با تو قدم می زد اتاقم را، هر چند قدری نامنظم بود<br /> <br /> در بسته بود و باد آواره، دائم سر خود را به در می زد<br /> ما زیر آوار سکوتی که، با سقف، با دیوار، درهم بود<br /> <br /> گفتم: بیا بنشین کمی اینجا، این صندلی، این میز، بی تاب اند...<br /> گلدان لبش مانند من سرشار، از نام تو، از بوی مریم بود<br /> <br /> تو ایستادی پای آن دیوار، انگار ساعت خسته شد، خوابید<br /> سیگار در دستم عرق می کرد، روی سماور، چای مان دم بود<br /> <br /> گفتم: ببین این استکان ها را، با بودنت خالی نمی مانند<br /> بنشین که شادی را به رقص آری...<br /> اما نه، اندامت پر از غم بود<br /> <br /> پس دست کم چیزی بگو با من! پشت لبانت واژه، زندانی است<br /> اشکی رها شد گوشه ی چشمت... تنها همین، تنها همین کم بود<br /> <br /> دیوارها آوار شد انگار، سیگار جان می کند، می پژمرد<br /> آهم میان دودها گم شد، شب مثل صبح جمعه ی بم بود<br /> <br /> تو سرفه کردی، آسمان غرید، راه گلویش باز شد شاید<br /> باد سمج در پشت در این بار، همراه با باران نم نم بود<br /> <br /> تو سرفه کردی باز، چندین بار...رفتم برایت چای آوردم<br /> گفتم: هوای تازه می خواهی؟<br /> ...آنجا کتاب شاملو هم بود<br /> <br /> رفتی که در را...<br /> گفتم: اما من...<br /> در باز شد، باد از نفس افتاد<br /> رفتی بدون &laquo;من&raquo; که می خندید، هر چند پشت خنده اش خم بود<br /> <br /> تا صبح روی میز شاعر ماند؛ سیگار نیمه، چای یخ کرده<br /> گل های مریم زود بو بردند؛ او گر چه شاعر بود، آدم بود<br /> <br /> بر روی سنگ قبر او کندند: انگار گاهی اشک رازی نیست<br /> لبخند اما تا ابد راز است، لبخند آن شب، اشک عشقم بود<br /> <br /> از دور مردی گُل به دست آمد، انداخت روی قبر سرد او<br /> مردی که دست دیگرش آن روز<br /> در دست های گرم مریم بود مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 09:39:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2004 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2003/خوشم-که-هم-نفسم-با-تو-هر-چه-فردا-را#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2003 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2003&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2003/خوشم-که-هم-نفسم-با-تو-هر-چه-فردا-را بیا و دست بگیر این فتاده از پا را<br /> قسم به عشق که بیچاره کرده ای ما را<br /> <br /> از آن شبی که گذشتی ز کوچه باغ دلم<br /> گرفته بوی بهاران تمام دنیا را<br /> <br /> من از فروغ دو چشمت شنیده ام غزلی<br /> که برده از دل من شاملو و نیما را<br /> <br /> بپرس راز پریشانی مرا از باد<br /> که او به موی تو پیچید این معما را<br /> <br /> هر آنکه آمده سوی دلم، بگو برود<br /> تویی که در دل تنگم گرفته ای جا را<br /> <br /> اگر چه اهل زمینم ولی خیالی نیست<br /> که در نگاه تو می بینم آسمان ها را<br /> <br /> دگر از آن همه دیروزهای بی تو چه غم؟<br /> خوشم که هم نفسم با تو هر چه فردا را<br /> <br /> و قول می دهم آدم شوم که می گویند<br /> گرفته پیرهنت رنگ و بوی حوا را مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 09:28:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2003 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2002/گفتی-و-قاف-آخر-ِ--نه-قیصری-که-نیست#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2002 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2002&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2002/گفتی-و-قاف-آخر-ِ--نه-قیصری-که-نیست گشتم در آشیانه ی خاکستری که نیست<br /> دنبال بال و پر که...نه! بال و پری که نیست<br /> <br /> سرکوفتم به شانه ی دیوارهای شهر<br /> ما را سری است با...چه بگویم، سری که نیست!<br /> <br /> آری اگر نباشی می آفرینمت <br /> در شعر ناسروده ی آن دفتری که نیست<br /> <br /> گفتم: &laquo;چنان که درد، کتابش همیشه هست؟&raquo;<br /> گفتی: &laquo;قسم به مصحف پیغمبری که نیست!&raquo;<br /> <br /> گفتی: &laquo;غزل ببار!&raquo; نوشتم: &laquo;دوباره مرگ&raquo;<br /> با چشم تر به تربت شعر تری که نیست<br /> <br /> گفتم: &laquo;و میم، اولِ...&raquo;گفتی: &laquo;نه، زندگی!&raquo;<br /> گفتی: &laquo;و قاف، آخرِ...&raquo; نه! قیصری که نیست مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 07:51:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2002 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2001/حالا-از-آب-و-کوچه-بیزار-است-قرآن-مجید-را-نمی-فهمد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2001 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2001&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2001/حالا-از-آب-و-کوچه-بیزار-است-قرآن-مجید-را-نمی-فهمد بگذار که با عزات خوش باشد! او بی تو که عید را نمی فهمد<br /> یا رمز سیاه پوشی اش این است، یا رنگ سفید را نمی فهمد<br /> <br /> یک درد اگر چه تازه؛ تکراری، یک مرد میان چاردیواری<br /> در بوده ولی نبوده انگاری، قفل است؛ کلید را نمی فهمد<br /> <br /> ای بی خبر از دلی که لرزیده! چشمی که تو را چکیده مدت ها<br /> ای باد که هی وزیده مدت ها؛ انگار که بید را نمی فهمد<br /> <br /> آن روز که آن نگاه را دیده، پایان شب سیاه را دیده<br /> امشب هر چند ماه را دیده، معنای امید را نمی فهمد<br /> <br /> بالای سرت گرفت تا رفتی، پشت سر تو به خاک ها پاشید<br /> حالا از آب و کوچه بیزار است، قرآن مجید را نمی فهمد<br /> <br /> از آتش، بادِ بد خبر آورد؛ ای داد! چقدر این خبر، داغ است!<br /> ای یاد تو نیم روز تابستان! او برف شدید را نمی فهمد!<br /> <br /> حالا در این هوای باران، اینجا شعری نوشته، می خوانی؟<br /> نه...سنگ سیاه قبر تو هرگز، این شعر سپید را نمی فهمد:<br /> <br /> دست هاش <br /> مهربان بود<br /> باران بود<br /> حتی حالا که نیست...<br /> اما حالا که نیست... مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 07:34:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2001 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2000/این-باغ-با-یکی-دو-سه-نم-سبز-می-شود#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2000 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2000&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2000/این-باغ-با-یکی-دو-سه-نم-سبز-می-شود نام تو می برم، دهنم سبز می شود<br /> تا می نویسم از تو، قلم سبز می شود<br /> <br /> از هر زبان که می شنوم نامکرّر است<br /> این شعرها شبیه به هم سبز می شود<br /> <br /> با ابر بی رمق، حرجی بر کویر نیست<br /> ها...! جای ردّ پای تو غم سبز می شود<br /> <br /> حتماً قرار نیست که باران شوی، بیا!<br /> این باغ با یکی دو سه نم، سبز می شود<br /> <br /> دل می زند به آبیِ دریای چشم هات<br /> هی چشم های خیس بلم، سبز می شود<br /> <br /> هر اتفاق تازه در این باغ، ممکن است<br /> گُل هم به احترام تو، خم سبز می شود<br /> <br /> گفتی: &laquo;بگو به جان من&raquo;آری، به جان تو!<br /> سوگند می خورم که قسم سبز می شود<br /> <br /> حالا لبان قرمز خود را تکان بده!<br /> بختم، اگر که زرد شوم، سبز می شود؟<br /> <br /> این بوی آتش است، ببین؛ یا نمی رسی<br /> یا چوب خشک مزرعه هم سبز می شود<br /> <br /> گفتم دلت بسوزد و لبخند بشکفی<br /> گُل از شکاف سنگ، چه کم سبز می شود!<br /> <br /> باشد! نیا، نبار، نیاور! ولی بدان<br /> بُغضی میان صحن حرم سبز می شود<br /> <br /> باد شمال، بوی تو را تا جنوب برد<br /> خرمای نخل خسته ی بم سبز می شود مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 07:00:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2000 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1999/با-تو-دلِ-سفالی-من-بند-می-خورد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=1999 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=1999&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1999/با-تو-دلِ-سفالی-من-بند-می-خورد بنشین که بر به سرو برومند می خورد<br /> با تو دلِ سفالی من، بند می خورد<br /> <br /> بی چشم هات آن همه شب اشک و... چشم هام<br /> امروز از لبان تو لبخند می خورد<br /> <br /> هی اخم می کنی تو و هی حرف می زنی<br /> هی چای می خورد دل و هی قند می خورد<br /> <br /> این گونه، لب که واکنی...این گونه، گونه هات...<br /> بی شک، انار و خرما پیوند می خورد<br /> <br /> من فکر می کنم که به رغم مفسران<br /> قرآن به ماهِ روی تو سوگند می خورد<br /> <br /> از عاشق تو پرت و پلا هم بعید نیست<br /> با نام عشق، هرچه بگویند می خورد!<br /> <br /> راننده، گیج مزّه ی چُرتی که پاره شد<br /> آژیر، بوق، همهمه...<br /> دربند می خورد؟ مجتبی احمدی Wed, 06 Jun 2012 06:56:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:1999